Ενας παραξενος τυπος.

Έφυγε από το μοναστήρι πριν γίνει μοναχός και επέστρεψε στο χωριό του, όπου παντρεύτηκε το 1889 και απόκτησε τέσσερα παιδιά. Τελικά όμως, εγκατέλειψε το σπίτι και την οικογένειά του το 1901 για να γίνει προσκυνητής και πέρασε μεγάλο διάστημα περιπλανώμενος φτάνοντας μέχρι το Άγιο Όρος και τα Ιεροσόλυμα. Στο διάστημα αυτό, ανακήρυξε τον εαυτό του «άγιο» και ζούσε από τις δωρεές των χωρικών. Στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν από τη στιγμή που έφυγε από το Ποκρόφσκογε, κατάφερε να γίνει γνωστός για τις υποτιθέμενες θεραπευτικές του δυνάμεις αλλά και για τη σκανδαλώδη σεξουαλική του συμπεριφορά.

To 1903, ο Ρασπούτιν παρέα με τη φήμη για τις υποτιθέμενες υπερφυσικές ικανότητες του, έφτασε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί, χάρη σε μια μανία που είχε καταλάβει την υψηλή κοινωνία για τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό, κατάφερε να αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές σε αριστοκρατικούς κύκλους.

Η πρώτη επαφή του Ρασπούτιν με το αυτοκρατορικό ζεύγος ήταν το φθινόπωρο του 1905, όταν στη Ρωσία διαδραματίζονταν τα γεγονότα της γνωστής εξέγερσης ενάντια στη μοναρχία. Εκτός όμως από τα γεγονότα αυτά, την αυτοκρατορική οικογένεια είχε κλονίσει και η ανακάλυψη ότι ο Αλεξέι Νικολάγεβιτς, ο διάδοχος του θρόνου, ήταν αιμοφιλικός. Ο Ρασπούτιν, κατόρθωσε με αποστάγματα και γιατροσόφια δικής του εφεύρεσης να απαλύνει το πρόβλημα των αιμορραγιών του αγοριού και με το περιστατικό αυτό άρχισε μια δεκαετία κυριαρχίας του στις υποθέσεις της τσαρικής οικογένειας και του κράτους, αφού είχε φροντίσει να πείσει το ανήσυχο ζεύγος ότι η ζωή του παιδιού εξαρτιώταν από τον ίδιο.

Ζώντας στην Πετρούπολη και κηρύσσοντας ότι η σωματική επαφή μαζί του είχε εξαγνιστικά και θεραπευτικά αποτελέσματα, κατάφερε να αποπλανήσει πολλές γυναίκες και ενώ οι αναφορές για τη διαγωγή του έφταναν στον τσάρο Νικόλαο, εκείνος δεν τις πίστευε, ενώ τιμωρούσε με πολιτικούς διωγμούς εκείνους που τις μετέφεραν.

Μέχρι το 1911 η συμπεριφορά του Ρασπούτιν είχε πάρει διαστάσεις σκανδάλου και οι ερωτικές ιστορίες για τον ακόλαστο αυτό «καλόγερο» ήταν στα χείλη όλων. Τελικά, ύστερα από πιέσεις, ο τσάρος εξόρισε τον ευνοούμενό του αλλά κάτω από την επιμονή της τσαρίνας Αλεξάνδρας αναγκάστηκε να ανακαλέσει την απόφασή του λίγους μήνες αργότερα, καθώς δεν ήταν διατεθειμένος να θέσει σε κίνδυνο την ζωή του γιου του ή να δυσαρεστήσει την σύζυγό του που ήταν φανατικά πιστή του Ρασπούτιν, επειδή της έλεγε πως ήταν «αγία» και πως τη βλέπει στα όνειρά του με φωτοστέφανο.

Η δύναμη του τυχοδιώκτη χωρικού έφτασε στο απόγειό της μετά το 1915, όταν ο Νικόλαος έφυγε για το μέτωπο κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο τσάρος Νικόλαος ανέλαβε προσωπικά την ηγεσία του στρατού επειδή ο Ρασπούτιν ισχυρίστηκε ότι είδε σε όραμα, ότι σε αντίθετη περίπτωση θα χανόταν ο πόλεμος. Με την απουσία του Νικολάου, η αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα διαδραμάτισε έναν πιο ενεργό ρόλο στη διακυβέρνηση και έτσι ο Ρασπούτιν κατάφερε να ασκεί σημαντική επιρροή διορίζοντας και παύοντας το προσωπικό του κράτους κατά τις επιθυμίες του. Η δύναμη αυτή τον έκανε να παραφέρεται και να αναγκάζει νομάρχες, υπουργούς και διευθυντές να εξευτελίζονται κολακεύοντας τον ευνοούμενο της τσαρίνας. Ο ίδιος ο Ρασπούτιν, αν άλλαζε γνώμη για την ικανότητα κάποιου στελέχους, έπειθε την Αλεξάνδρα να τον διώξει λέγοντας απλά ότι «μπήκε ο διάβολος μέσα του» και κολακεύοντας ταυτόχρονα τη δική της αφέλεια λέγοντας ότι «βλέπει το Χριστό να στέκει στο πλάι της».

Παγκοσμια κληρονομια.

Η παλιά πόλη της Κέρκυρας είναι από χθες ένα από τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UΝΕscΟ. Την απόφαση έλαβε ομόφωνα η 21μελής επιτροπή του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, ύστερα από την εισήγηση του αρμόδιου συμβουλευτικού οργανισμού για θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς ΙcΟΜΟs.

«Είναι ένα γεγονός μέγιστης σημασίας. Πλέον όλοι οι δημότες έχουμε υποχρεώσεις απέναντι σε αυτή την ανάδειξη», δήλωσε χθες ο δήμαρχος Κέρκυρας Σωτήρης Μικάλεφ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της επιτροπής που συνόδευσε τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην UΝΕscΟ πρέσβη Γιώργο Αναστασόπουλο.

Η Κέρκυρα είναι το 17ο ελληνικό τοπίο που συμπεριλαμβάνεται στη μεγάλη λίστα της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς του οργανισμού. Η ελληνική αίτηση υποβλήθηκε πρώτη φορά το 1999 αλλά ο φάκελος της υποψηφιότητας κρίθηκε ανεπαρκής. Το 2005 υποβλήθηκε η τελευταία και με θετικό αποτέλεσμα προσπάθεια. Η παλιά κερκυραϊκή πόλη χρειάστηκε να... κονταροχτυπηθεί με άλλες τρεις υποψήφιες περιοχές, οι οποίες πήραν την τελική έγκριση του οργανισμού ΙcΟΜΟs: το Μπορντό, τους ελβετικούς αμπελώνες του Λαβό στις Άλπεις και το ανάκτορο του Γαλέριου στη Σερβία. Σε δήλωσή της η επιτροπή παγκόσμιας κληρονομιάς έκανε λόγο για την αξία της παλιάς πόλης της Κέρκυρας και αναφέρθηκε στο σύνολο του νησιού που κυριαρχείται από τα ενετικής προέλευσης φρούρια.

«Η θετική αυτή κατάληξη ήταν το αποτέλεσμα μιας πρωτόγνωρης συνεργασίας απ΄ όλους τους φορείς της Κέρκυρας πέρα από διαφορετικές προσεγγίσεις και προσανατολισμούς», τόνισε στα «ΝΕΑ» η βουλευτής Κέρκυρας του ΠΑΣΟΚ Άντζελα Γκερέκου.

Ανάμεσα στα 850 πολιτιστικά και φυσικά τοπία της επιτροπής παγκόσμιας κληρονομιάς περιλαμβάνονται ήδη 17 ελληνικά: 15 πολιτιστικά και δύο μεικτά, ο Άθως και τα Μετέωρα. Στα πολιτιστικά ανήκουν η Ακρόπολη, ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες, οι Δελφοί, η Επίδαυρος, οι παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης, ο Μυστράς, η μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, η Δήλος, ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, το Πυθαγόρειο και το Ηραίο της Σάμου, τα μοναστήρια του Δαφνιού, του Οσίου Λουκά και της Νέας Μονής στη Χίο, η Βεργίνα, η Πάτμος, οι Μυκήνες και η Τίρυνθα.

Caffe Florian.

Στο caffe Florian όπου γεννήθηκε η Bienalle της Βενετίας .

Χρονικό του μυθικού καφενείου από το οποίο πέρασαν ο Μπάιρον, ο Γκαίτε, ο Χένρι Τζέιμς, ο Γκολντόνι, ο Καζανόβας, ο Οντεν και ο Μπρόντσκι.

Πολλές υποθέσεις έχουν διατυπωθεί για το πότε καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά το δέντρο του καφέ. Η επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι ανακαλύφθηκε μεταξύ του 575 και του 850 στην επαρχία Κάφα της Αιθιοπίας. Ηταν το δενδρύλλιο Coffea Arabica. Παράγει ένα λευκό άνθος που μας δίνει έναν κόκκινο καρπό ο οποίος περιέχει δύο σπόρους. Είναι οι κόκκοι του καφέ. Από την Αιθιοπία ο καφές πέρασε στην Υεμένη στα τέλη του 13ου αιώνα. Εκεί είχαμε και τα πρώτα καφενεία. Στη συνέχεια διαδόθηκε στη Μέκκα, στη Μεδίνα, στο Κάιρο και τέλος στην Κωνσταντινούπολη. Τον 16ο αιώνα βενετσιάνοι και ολλανδοί έμποροι τον εισήγαγαν στην Ευρώπη. Τα ευρωπαϊκά καφενεία αντικατέστησαν την ελληνική και τη ρωμαϊκή αγορά. Υπήρξαν όμως και οι τόποι όπου άνθησαν η τέχνη και η λογοτεχνία στη γιαγιά μας την Ευρώπη, όπου γεννήθηκαν ιδέες, αφηγήσεις, κινήματα, μανιφέστα, συζητήσεις, ομηρικοί καβγάδες, ζυμώσεις και ανακαλύψεις. Το χρονικό πέντε θρυλικών λογοτεχνικών καφενείων της Ευρώπης θα παρουσιάσουν σε συνέχειες τα «Βιβλία», με την εξής σειρά:

* Σήμερα το caffe Florian της Βενετίας.

* Στις 5 Αυγούστου το Closerie des Lilas στο Παρίσι.

* Στις 12 Αυγούστου το Cafe Central της Βιέννης.

* Στις 19 Αυγούστου το Cafe Gijόn της Μαδρίτης.

* Στις 29 Αυγούστου το καφέ Λουμίδη, που δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον.

.