Τα οικοσυστήματα.

Τα οικοσυστήματα δεν είναι απομονωμένα μεταξύ τους, αλλά αλληλοσυσχετίζονται. Για παράδειγμα, το νερό μπορεί να ρέει μεταξύ των οικοσυστημάτων μέ την έννοια του ποταμού ή του ωκεανικού ρεύματος. Το νερό απο μόνο του, ως υγρό μέσο, προσδιορίζει τα οικοσυστήματα. Μερικά είδη, όπως ο σολωμός ή το χέλι του γλυκού νερού, κινούνται μεταξύ θαλάσσιων συστημάτων και συστημάτων γλυκού νερού. Αυτή η σχέση μεταξύ των οικοσυστημάτων οδηγεί στην αρχή του βιώματος.

Το βίωμα είναι ένας ομοιογενής οικολογικός σχηματισμός που καλύπτει μία μεγάλη περιοχή, όπως η τούνδρα ή οι στέππες. Η βιόσφαιρα αποτελείται από όλα τα βιώματα της Γης - το σύνολο των τόπων όπου η ύπαρξη ζωής είναι δυνατή - από τα υψηλότερα βουνά ως τα βάθη του ωκεανού.

Τα βιώματα αντιστοιχούν σε υποδιαιρέσεις που είναι διανεμημένες στα γεωγραφικά πλάτη, από τον ισημερινό προς τους πόλους, με διαφορές που βασίζονται στο φυσικό περιβάλλον (για παράδειγμα, ωκεανοί ή οροσειρές) και στο κλίμα. Η διαφοροποίησή τους συνήθως σχετίζεται με τη διανομή των ειδών ανάλογα με την ικανότητά τους να αντέχουν τη θερμοκρασία και/ή την ξηρασία. Για παράδειγμα, μπορούμε να συναντήσουμε φωτοσυνθετικά φύκια μόνο στη φωτική ζώνη του ωκεανού (όπου το φως μπορεί να εισχωρήσει), ενώ τα κωνοφόρα δέντρα ευδοκιμούν κυρίως στα βουνά.

Αν και αυτή είναι η απλούστευση ενός πιο περίπλοκου σχεδίου, τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη αποτελούν μια καλή αναπαράσταση κατά προσέγγιση της διανομής της βιοποικιλότητας μέσα στην βιόσφαιρα. Σε γενικές γραμμές, ο πλούτος της βιοποικιλότητας (περισσότερο για τα είδη ζώων από ότι για τα είδη φυτών) μειώνεται ταχύτατα κοντά στον ισημερινό (όπως στη Βραζιλία), και λιγότερο ταχέως πλησιάζοντας στους πόλους.

Η βιόσφαιρα μπορεί επίσης να διαιρεθεί σε οικοζώνες, που ορίζονται με αρκετή σαφήνεια σήμερα,και κυρίως ακολουθούν τα σύνορα των ηπείρων. Οι οικοζώνες με τη σειρά τους χωρίζονται σε οικολογικές περιοχές, αν και τα σύνορα τους δεν είναι σαφώς καθορισμένα.

Ληθαργος στα φυτα.

Πολλές φορές λήθαργος στους σπόρους προκαλείται από διάφορους φυσικούς παράγοντες. Όπως επίσης, λήθαργος μπορεί να ανασταλεί από φυσικούς παράγοντες. Κάθε φυτικό είδος διακρίνεται από συγκεκριμένες φυσικές συνθήκες που είναι τα άριστά γι' αυτό επίπεδα για τους περισσότερους παράγοντες και ανάλογα με τον παράγοντα έχει ένα πάνω κι ένα κάτω όριο στο οποίο ευδοκιμεί. Όταν κάποιος παράγοντες ξεπεράσει το πάνω ή το κάτω όριο, τότε ο σπόρος του συγκεκριμένου είδους μπαίνει σε λήθαργο.

Πολλά είδη φυτών, που κυριαρχούν στα εύκρατα κλίματα, δημιουργούν σπόρους το φθινόπωρο οι οποίο διαχειμάζουν σε κατάσταση ληθάργου και βλαστάνουν μόνο την άνοιξη, αφότου οι συνθήκες επιτρέψουν την ανάπτυξη φυτών. Αυτά τα είδη παρουσιάζουν ενδογενή λήθαργο το χειμώνα, αλλά και τις ζεστές αλκυονίδες μέρες. Για να βλαστήσουν πρέπει να υποστούν για κάποιο διάστημα υγρόψυξη(pre-chilling) ώστε να διακοπεί πρώτα ο λήθαργος , Ανάλογα με το φυτικό είδος μπορεί να χρειάζονται αρκετές εβδομάδες ή να αρκούν μερικές μόνο μέρες έκθεσης.

Άλλη διεργασία που ενισχύει το αυξητικό δυναμικό σε πολλά είδη είναι η αφυδάτωση, η οποία μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις με μη μοιάζει απαραίτητη, αλλά η απώλεια νερού από τους σπόρους μειώνει το stress από διάφορους παράγοντες. Στην πράξη η αφυδάτωση και η επανύγρανση (ανάκτηση της απώλειας του νερού) χρησιμοποιείται σαν ένα τέχνασμα των φυτών για να μη φυτρώνουν οι σπόροι μέσα –ή λίγο αφότου βγούν- από τον καρπό, αλλά δίνεται ένα χρονικό περιθώριο ληθαργικής κατάστασης. Σ' αυτά τα φυτά, λοιπόν, η ανάπτυξη των σπόρων δε σταματά πάνω στο μητρικό φυτό. Μέχρι και την αφυδάτωση ο σπόρος είναι σε μία κατάσταση που στοχεύει στην παραγωγή θρεπτικών αποθεμάτων, παρά στην προετοιμασία της βλάστησης. Με την επανύγρανση, ξεκινά η παραγωγή GA και των επακόλουθων ενζύμων για την έναρξη της βλάστησης.

Επίσης, σπόροι διαφόρων ειδών «επιλέγουν» να βλαστήσουν μετρώντας παραμέτρους που έχουν να κάνουν με το φως. Υπεύθυνο για όλα αυτά είναι το φυτόχρωμα, μια κυανωπή υδατοδιαλυτή χρωμοπρωτεΐνη. Αυτή συναντάται σε δύο μορφές(την Pr και την ενεργή Pfr). Ένα μόριο της με έκθεση σε ορατό κόκκινο μετατρέπεται (ή διατηρείται) σε Pfr, ενώ με έκθεση σε υπερυθρη ακτινοβολία (που κυριαρχεί τη νύχτα) αλλάζει πάλι (ή διατηρείται) σε Pr. Αυτός είανι ένας τρόπος για το σπόρο ή το φυτό να ανιχνεύει τη διάρκεια της ημέρας και ,σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, την εποχή του έτους. Με βάση ένα περίπλοκο μηχανισμό, δίνεται το σήμα την κατάλληλη εποχή για βλάστηση ή διαφορετικά για την είσοδο σε λήθαργο.

Άλλος σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι η θερμοκρασία. Εκτός από την υγρόψυξη που σπόροι κάποιων ειδών απαιτούν, η εναλλαγή των θερμοκρασιών μπορεί να διακόψει το λήθαργο και να ανεβάσει το αυξητικό δυναμικό. Ανάλογα με το είδος, ο σπόρος μπορέι να θέλει ημερήσιο θερμοκρασιακό εύρος (ΗΕΘ) από λίγους βαθμούς εώς και πάνω από 10-15 °C. Το ΗΕΘ αλλάζει με τη εποχή του έτους κι έτσι χρησιμοποιείται σαν ρυθμιστής από τα φυτά. Επόμενο σύνολο παραγόντων που εξετάζονται σε σχέση με την επίδρασή τους στο λήθαργο σπόρων είναι το μηχανικό σύστημα που χρησιμοποιείται για κάλυψη και προστασία του εμβρύου και των θρεπτικών του αποθεμάτων. Το περισπέρμιο μπορεί να είναι σημαντικός ανασταλτικός παράγοντας της βλάστησης, ευνοώντας τα λήθαργο του σπόρου. Αυτό το καταφέρνει ρυθμίζοντας την ανταλλαγή αερίων και νερού του εμβρύου με το περιβάλλον. Τέτοιου είδους περιορισμοί μπορούν αν εκλείψουν τεχνητά με τη διάρρηξη ή αποβολή του περισπερμίου κατά την επεξεργασία με μαχαίρι, λίμα, γυαλόχαρτο ή άμμο. Στη φύση αυτό συμβαίνει αν ένα ζώο πατήσει ή φάει το σπόρο, με διάβρωση κλπ.

Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες, γνωστοί ή μη, που μπορούν να επηρεάσουν το λήθαργο ή τη βλάστηση ενός σπόρου. Παραδείγματα αποτελούν το υδατικό δυναμικό, η διαθεσιμότητα στοιχείων, η ύπαρξη ιονίζουσας ακτινοβολίας και άλλα.

Tate.

Tate Modern is considered a major success story for the Tate's director Sir Nicholas Serota. In its first year, it was the most popular museum in the world, with 5,250,000 visitors.

Τον Μάιο θα είναι τελικά έτοιμη η νέα Tate Gallery of Modern Art. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα σχέδια που «καταστρώνει» η Ευρώπη για τον εορτασμό της νέας χιλιετίας, γεγονός που αποδεικνύεται όχι μόνο από το εξαιρετικό ενδιαφέρον του Καλλιτεχνικού Βρετανικού Συμβουλίου, το οποίο έχει διαθέσει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό για τη δημιουργία της, αλλά και από τη συνεργασία της γκαλερί με την πολυεθνική εταιρεία Unilever που θα χρηματοδοτήσει την απόκτηση μιας σειράς σύγχρονων έργων φιλοτεχνημένων ειδικά για την Tate. Τα εγκαίνια της έκθεσης αυτής θα πραγματοποιηθούν μαζί με εκείνα του νέου μουσείου την ερχόμενη άνοιξη. Το γεγονός θα πλαισιωθεί από τα αποκαλυπτήρια μιας εγκατάστασης της γαλλικής καταγωγής γλύπτριας Λουίζ Μπουρζουά, η οποία, παρά τα 88 χρόνια της, είναι αυτή τη στιγμή το πιο περιζήτητο όνομα των καλλιτεχνικών διοργανώσεων, συμπεριλαμβανομένης και της Μπιενάλε της Βενετίας. Προς το παρόν, και συγκεκριμένα ως τις 26 Σεπτεμβρίου, η φημισμένη λονδρέζικη γκαλερί παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα έκθεση μοντέρνας τέχνης από την οποία, όπως είναι φυσικό, δεν λείπουν οι προκλήσεις. Ο τίτλος της είναι «Αμπρακατάμπρα», στη θέση της μαγείας όμως και των ταχυδακτυλουργών θα βρείτε τη συνήθεια της καθημερινότητας ιδωμένη και ταυτόχρονα υπονομευμένη από τη φαντασία καλλιτεχνών της σύγχρονης εικαστικής αβάν-γκαρντ. Οσο για την πρόκληση για την οποία κάναμε λόγο, είναι αμφίδρομη αφού εκπορεύεται τόσο από τα ίδια τα εκθέματα όσο και από τη σχέση έργου - θεατή, μια και ο δεύτερος καλείται να συμμετάσχει ενεργά στην εικονική πραγματικότητα.

Tate is the United Kingdom state museum of British and modern art, and is a network of four art galleries in England: Tate Britain (opened 1897), Tate Liverpool (1988), Tate St Ives (1993) and Tate Modern (2000), with a complementary website, Tate Online (1998). It was founded with the official title the National Gallery of British Art and was renamed after Henry Tate funded a building for it at Millbank in London. This was its sole venue until the end of the 20th century. The most significant change was the opening of Tate Modern, which then carried the modern part of the collection, while the original building was renamed Tate Britain to house the British part of the collection. Modern British work is split between the two. One of the Tate's most publicised activities is the Turner Prize.

Λουκία Ρικάκη.

Επί τρία χρόνια η Λουκία Ρικάκη συγκέντρωνε από το Ιντερνετ κείμενα με θέμα την απώλεια. Τριάντα από αυτά αποτελούν το βασικό υλικό της ταινίας της «Κράτησέ με» που προβάλλεται από σήμερα στο «Σινέ Ψυρρή». «Με ενδιαφέρει πολύ η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, πληροφοριών, η διαδραστική λειτουργία της επικοινωνίας, όλα όσα συμβαίνουν στο Διαδίκτυο», λέει η σκηνοθέτις. «Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε ως πείραμα, δεν ήξερα ακριβώς τι να περιμένω, είχα όμως πολύ ξεκάθαρα στο μυαλό μου το πώς ήθελα να δένουν αυτές οι ιστορίες με το μυθοπλαστικό κομμάτι της ταινίας. Ηλπιζα σε μια ανταπόκριση, αλλά δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο πολυάριθμες και τόσο καλές οι ιστορίες που θα λάμβανα και ότι επίσης θα έβρισκα πρόθυμους συγγραφείς να πάρουν μέρος και στο δεύτερο συμμετοχικό σκέλος της ταινίας, δηλαδή στο “παιχνίδι της αφής”, το οποίο κατέγραψε τις αφηγήσεις των ιδίων των συγγραφών μέσα από το συγκεκριμένο παιχνίδι ελεύθερου συνειρμού που έπαιζαν οι σουρεαλιστές».

Κεντρική ηρωίδα, μια ραδιοφωνική παραγωγός που χάνει απρόσμενα τον πατέρα της. Για να μπορέσει να χειριστεί αυτή την απρόσμενη απώλεια δημιουργεί μια ιστοσελίδα στην οποία ακροατές του ραδιοφώνου στέλνουν ιστορίες τους. Η εξέλιξη είναι απρόσμενη: παρελθόν και παρόν διαπλέκονται, όσο οι διαφορετικές -και ίδιες- ιστορίες περιστρέφονται γύρω από θέματα κοινά, λίγο πολύ, στις ζωές των ανθρώπων. «Η συγκίνηση είναι πάντα ένα ζητούμενο στις ταινίες μου. Θεωρώ ότι τα δάκρυα κρατούν μια εύφορη κατάσταση της καρδιάς μας και έτσι μπορεί να ανθίζει όταν ο σπόρος είναι ικανός», σημειώνει η σκηνοθέτις.

Προς επίρρωση της διαδικασίας γένεσης του «Κράτησέ με», η Λουκία Ρικάκη έχει δημιουργήσει ένα blog στο οποίο μπορούν να μπαίνουν όσοι θεατές βλέπουν την ταινία και να τη σχολιάζουν.

Παγκοσμια κληρονομια.

Η παλιά πόλη της Κέρκυρας είναι από χθες ένα από τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UΝΕscΟ. Την απόφαση έλαβε ομόφωνα η 21μελής επιτροπή του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας, ύστερα από την εισήγηση του αρμόδιου συμβουλευτικού οργανισμού για θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς ΙcΟΜΟs.

«Είναι ένα γεγονός μέγιστης σημασίας. Πλέον όλοι οι δημότες έχουμε υποχρεώσεις απέναντι σε αυτή την ανάδειξη», δήλωσε χθες ο δήμαρχος Κέρκυρας Σωτήρης Μικάλεφ, ο οποίος ήταν επικεφαλής της επιτροπής που συνόδευσε τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στην UΝΕscΟ πρέσβη Γιώργο Αναστασόπουλο.

Η Κέρκυρα είναι το 17ο ελληνικό τοπίο που συμπεριλαμβάνεται στη μεγάλη λίστα της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς του οργανισμού. Η ελληνική αίτηση υποβλήθηκε πρώτη φορά το 1999 αλλά ο φάκελος της υποψηφιότητας κρίθηκε ανεπαρκής. Το 2005 υποβλήθηκε η τελευταία και με θετικό αποτέλεσμα προσπάθεια. Η παλιά κερκυραϊκή πόλη χρειάστηκε να... κονταροχτυπηθεί με άλλες τρεις υποψήφιες περιοχές, οι οποίες πήραν την τελική έγκριση του οργανισμού ΙcΟΜΟs: το Μπορντό, τους ελβετικούς αμπελώνες του Λαβό στις Άλπεις και το ανάκτορο του Γαλέριου στη Σερβία. Σε δήλωσή της η επιτροπή παγκόσμιας κληρονομιάς έκανε λόγο για την αξία της παλιάς πόλης της Κέρκυρας και αναφέρθηκε στο σύνολο του νησιού που κυριαρχείται από τα ενετικής προέλευσης φρούρια.

«Η θετική αυτή κατάληξη ήταν το αποτέλεσμα μιας πρωτόγνωρης συνεργασίας απ΄ όλους τους φορείς της Κέρκυρας πέρα από διαφορετικές προσεγγίσεις και προσανατολισμούς», τόνισε στα «ΝΕΑ» η βουλευτής Κέρκυρας του ΠΑΣΟΚ Άντζελα Γκερέκου.

Ανάμεσα στα 850 πολιτιστικά και φυσικά τοπία της επιτροπής παγκόσμιας κληρονομιάς περιλαμβάνονται ήδη 17 ελληνικά: 15 πολιτιστικά και δύο μεικτά, ο Άθως και τα Μετέωρα. Στα πολιτιστικά ανήκουν η Ακρόπολη, ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες, οι Δελφοί, η Επίδαυρος, οι παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες της Θεσσαλονίκης, ο Μυστράς, η μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, η Δήλος, ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, το Πυθαγόρειο και το Ηραίο της Σάμου, τα μοναστήρια του Δαφνιού, του Οσίου Λουκά και της Νέας Μονής στη Χίο, η Βεργίνα, η Πάτμος, οι Μυκήνες και η Τίρυνθα.